Arkadiusz Pawłowski poleca…

Rio-Janeiro albo S. Sebastiao Icźy przy wstę- pie do wielkiej zatoki, na wazkim klinie ziemi przedłużającym się od południa ku północy. Miasto zbudowane jest na przestrzeni dosyć równej; od południa i od południo- zachodu panuja nad niem wzgórza łączące się z łańcuchem gór Corcovado, nie wysokieh i lasami w całej rozległości okrytych. Cześć miasta najbardziej ku północy leżąca, albo stare miasto, składa się z ośmiu równo – odległych ulie, dosyć wazkieh, ale pod sznur ciągnionych, i przecietych pod ką- tem prostym przez wieie poprzecznych ulie; wielki plac Campo de S. Anna oddziela ją od nowego miasta, zbudowanego w większej części od czasu przybycia dworu, i połączonego mostem z trzecia częścią, Bairro de Mato -porcos. Domy nie są bardzo wysokie i zbudowane z gra- nitu; fasady iełybyły dawniej oszpeeone wystawami zamknietemi, które dziś z rozkazu rządu ustąpiły miejsca ładnie zbudowanym gankom.. Uliee są brukowane granitem i opatrzone bo- cznemi chodnikami, ale słabo są oświecone jedynie świecami które przed obrazami. P. Mar j i zapalają. Pomiędzy publieznemi budowlami najznakomitsze są: dawniejsze kollegjmn Jezuitów' klasz.tór Benedyktynów, pałac biskupi; Forle da Coitceipado; ale wszystkie są zbudowane w