Arkadiusz Pawłowski poleca…

jącego tego czynu miłosierdzia, wyrzucali mu z żywością że dozwolił napie się chrześcijaninowi ;'ale on, pokazując im dwururną strzelbę, rzekł iż to był dar jednego z ziomków moieh, za który powinien być wdzięcznym. Woda której cokolwiek się napiłem przywróciła mi w tej samej chwile stracone siły; ale wkrótee potem stałem się tak słabym jak byłem wprzódy; nogi mi nabrźmiały, i w cułćm ciele przy. krych doznawałem boleści. Nakoniec po trzech lub czterech godzinach najokropniejszego oczekiwania, postrzcgłem Pascocgo, siedzącego spokojnie pud drzewem i rozmawiającego z. Mudc- yem, kiedy tymczasem wielbłądy pasły się w pobliskości. Już chciałem roztrzaskać głowę łotrowi co się natrząsał z cierpień moich ; ale wstrzymałem się, pomyślawszy że los papierów pana mego. i iycie moje w jego były ręku. Zapytałem go tylko dla czego mi wody nie przy. niósł?— na co on odpowiedział zimno: ^Ponieważ byłem utrudzony.«

»Król Jacoba okazał mi w drodze wielo życzliwości i ciągle mi towarzyszył. Zapraszał mnie usilnie, abym przybył zwiedzie jego królestwo, obiecując mi ile będzie mógł pobyt mój uprzyjemnić i spokojnym uczynie. Powiedział mi iż vi bitwie którą stoczył z szcikicui Bornu, na czele poddanych swoieh i Yamyanów, sprzymierzeńców, poniósł bardzo znaczne straty; iż nzeź była okropna, jego wojsko zupełną poniosła klę*